Bağımsız üretimde özgürlük çoğu zaman takvimsizlikle karıştırılıyor. Oysa yaratıcı enerjiyi koruyan şey, her gün yeniden karar vermek değil; tekrar eden işleri taşıyan güvenilir bir sistem kurmaktır. İyi sistem fikri mekanikleştirmez, ona daha fazla alan açar.
Ben her projeyi dört görünür aşamaya ayırıyorum: keşif, yön, üretim ve ince ayar. Keşifte problem ile kısıtlar netleşir. Yön aşamasında referanslar ve ilk prototipler ortak dili kurar. Üretim kararları derinleştirir; ince ayar ise geri bildirimi kontrollü biçimde sonuca taşır.
Bu yapı kapsam yönetimini de kolaylaştırır. Hangi kararın ne zaman verileceği belliyse, geç gelen değişikliğin etkisi dürüstçe konuşulabilir. Böylece geri bildirim kişisel bir beğeni tartışmasına değil, belirlenmiş hedefe göre yapılan bir değerlendirmeye dönüşür.
Dosya düzeni, sürüm adları ve teslim kontrol listeleri küçük ayrıntılar gibi görünür. Fakat yaratıcı işin güvenilirliği bu ayrıntılarda kurulur. Doğru dosyayı bulmak için harcanmayan zaman, işi iyileştirmek için kullanılabilir.
Sürdürülebilir üretim daha çok iş yapmak anlamına gelmez. Enerjiyi en değerli kararlara ayırmak, boşluk bırakmak ve her projeden bir sonraki süreci geliştirecek bilgi çıkarmak anlamına gelir. Özgürlük, ancak bu sistemin üzerinde uzun süre yaşayabilir.